Dit is mijn antwoord:

Na de publicatie van mijn artikel “Een rechtse klacht bij het CGKR is inconsequent” protesteerde de heer Van den Abeele (de parate burger in mijn verhaal) tegen de omschrijving van hemzelf als Vlaamse “nationalist”.

Voorafgaandelijk moet gezegd worden dat hij er ook vanuit gaat dat de uitdrukkingen “bepaalde rechtse middens” en “geen klacht is om op te komen voor de belangen van mijn volk” op hem betrekking hebben. Evenwel slaan die laatste begrippen inderdaad niet op de heer Van den Abeele maar waren ze bedoeld om een ruimere tendens te beschrijven, zoals ook duidelijk uit de tekst blijkt. De verwijzing naar “de stoutste dromen van de seperatisten” slaat al zeker niet op Van den Abeele maar niets in het artikel lijkt daar ook op te wijzen dat het wel zo zou zijn.

Enkel de titel én dan wel de verwijzing naar het begrip “rechtse” lijkt Van den Abeele in een bepaalde hokje te plaatsen, maar daarvoor moet men deze auteur vergeven. Uit stilistische overwegingen heb ik de nuance opgeofferd om een titel te kiezen die mijn voornaamste redenering weergeeft. De titel geeft dus de algemene stelling weer én niet een persoonlijke stellingname ten aanzien van Van den Abeele die ik niet wens te typeren als links noch rechts.

Ik schreef ook uitdrukkelijk: “Hiermee heb ik uiteraard niet gezegd dat onze parate Vlaming die tegen Serge een klacht heeft ingediend, voorheen anti-multiculturele parabels zou hebben neergeschreven, maar wel dat ik veronderstel dat hij het CGKR niet genegen is.”

De heer Pierre Van den Abeele gaat er evenwel van uit dat ik ter kwade trouw iets anders insinueer, namelijk juist het tegenovergestelde. Dat wens ik echter uitdrukkelijk te ontkrachten. De zin is hoe hij er staat. Uit zijn blog die ik ken en heb gelezen, weet ik inderdaad dat de heer Van den Abeele een eerbiedwaardig man is en vooreerst zeker geen racistische parabels zou neerpennen en bovenal geen teksten zou schrijven die onder het spervuur zouden komen van het CGKR.
De nationalist in ieder van ons

Hoe zit het dan met het woord “nationalist”, wat wel het enige woord is dat ik echt heb gebruikt om de heer Vanden Abeele te omschrijven. Wel, ik heb zijn blog nagelezen en ik vond dat ik hem toch in zekere zin kan omschrijven als een nationalist. Doch wat houdt dit woord nu juist in: zeg ik daarmee dat de heer Van den Abeele rechts, seperatist of extremistisch is? Neen, totaal niet: in mijn visie is het begrip nationalisme een zeer ruim begrip en niet partijgebonden. Het Vlaams Belang en de NV-A hebben niet het monopolie van het nationalisme. Nationalisme houdt daarnaast ook matiging en redelijkheid in.

Nationalisme kan ook in bestaand kader inhouden dat men pleit voor het behoud van de oude staat en de verdere uitbouw en versterking van de andere staat. Zo lees ik ook de blog van Van den Abeele. Hij brengt immers een aantal interessante en verstandige posities naar voor die in gematigdheid primeren. In zijn artikelen las ik een positieve houding ten aanzien van de Vlaamse gemeenschap (en een kritiek op de Waalse politici) en een pleidooi om via een redelijke en verstandige weg België te behouden en de Gemeenschappen en Gewesten te versterken. In mijn visie kon ik hem aldus beschrijven als een Vlaams nationalist in de ruime zin. Dat hij daarmee uiteraard niet te vergelijken valt met bijvoorbeeld een Bart Dewever spreekt van zelf.

Is het beschrijven van iemand als nationalist dan een “ad hominem”, zoals een kwade commentator me verweet? In mijn oordeel niet. Ik kan me misschien toch zelf ook omschrijven als een nationalist, ook al kan inschrijven in bepaalde politieke partijen. En ik kan die kwade commentator garanderen dat mijn ethische standaarden verdomd hoog liggen.

Alternatieve weg

Dat Van den Abeele in het verleden redelijke en verstandige artikelen heeft geschreven én dat ook naar alle waarschijnlijk ook zal blijven doen, staat als een paal boven water. Maar mijn inziens een klacht bij het CGKR door hem ingediend een nutteloze klacht en inconsequent, tenzij Van den Abeele duidelijk stelt dat hij een voorstander is van het CGKR op andere vlakken.

Evenwel haalt dat mijn artikel niet naar beneden omdat het niet over Van den Abeele gaat, wat sommige commentaren trachten te verwezenlijken, maar wel om een algemene houding die ik voortdurend opmerk: klachten die ingediend worden om zogezegd de hypocrisie van het systeem aan te tonen zijn hypocriet en bevestigen het systeem in zijn bestaansrecht. De haatretoriek van Serge is inderdaad walgend en dient van repliek gediend te worden, maar een klacht bij het CGKR zal daar niets aan helpen, want zoals Van den Abeele stelt, zijn begaafde adviesgever had er ook geen goed oog op. Enkel de hypocrisie zou aangetoond worden.

Waarom dan in hemelsnaam een klacht indienen als je effectief wil dat Serge stopt met zijn haatproza. Er waren andere wegen zoals bijvoorbeeld beroep doen op een campagne of de ondersteuners van de blog “Nieuw Pierke” om met een open brief Le Soir er op te wijzen dat het aan het woord laten van een type als Serge nefast is voor de goede communautaire dialoog in ons land. Le Soir zou zich terechtgewezen voelen als een groep eminente personen van allerlei strekkingen hen terechtwijst.

Wie stelt dat dit niets zal opbrengen, heeft misschien gelijk, maar een klacht bij het CGKR ook niet. De auteur van de laatste klacht had immers ook zijn twijfels, en werd daarin duidelijk bijgetreden door zijn uitmuntende raadgever die er ook geen goed oog in had. Voor het overige blijft mijn stelling gelden: wie het CGKR niet genegen is, moet er zijn toevlucht niet toe nemen. (en hiermee neem ik opnieuw geen stelling in ten aanzien van Van den Abeele).

Nicolas Raemdonck meent dat mijn klacht bij het CGKR er een is van een ‘parate Vlaams nationalist’. Daar moet ik met klem tegen protesteren. Ik ben noch dit, noch behoor ik tot ‘bepaalde rechtse middens’ (wat dat ook mag betekenen). Ik behoor nergens bij. Mijn klacht gaat over haatproza dat de bedoeling heeft geweld uit te lokken, en is geen klacht ‘om op te komen voor de belangen van mijn volk’.

Nicolas Raemdonck schrijft: “Na de zoveelste vileine column over de Vlaamse burger neergepend door het pseudoniem Serge in het Waalse dagblad Le Soir besloot een parate Vlaamse nationalist klacht in te dienen bij het CGKR”
Antwoord: Het betreft geen column, maar twee forums die nu al maanden lopen. Dit ter zijde. Maar vooral: ik ben hoegenaamd geen ‘parate Vlaamse nationalist’, noch behoor ik tot ‘bepaalde rechtse middens’ waar u in de eerste alinea meteen naar verwijst. En met mijn klacht wil ik ook niet ‘opkomen voor de belangen van mijn volk’. Daar protesteer ik met klem tegen. Ik behoor nergens bij. U stopt mij in een heel bepaalde hoek, waar ik helemaal niet bijhoor, om er uw betoog te kunnen op bouwen. Ik ben vorig jaar met een website en nieuwsbrief ‘Nieuw Pierke’ begonnen “voor meer democratie en efficiënter bestuur” waar heel verschillende, tegengestelde meningen aan bod komen. Als ik een Vlaams nationalist zou zijn, en behoren tot de ‘rechste sympatisanten’ (misschien zelfs fervent separatist??) zou ik geen toezeggingen van 20 auteurs en steuners van de opzet gekregen hebben van heel uiteenlopende strekkingen, zoals Frank Thevissen (Nova Civitas), Frank Fleerackers (Verbond der Vlaamse Academici), Rudy Aernoudt (B-Plus en België Anders), Dave Sinardet (Pavia-Groep), Matthias Storme (Denkgroep in de Warande) en Eric Corijn (Vooruitgroep). Om er maar enkele te noemen die ook daadwerkelijk artikels publiceerden op Nieuw Pierke. Daarnaast zijn er bij de auteurs en steuners van de opzet ook mensen die ZOALS IK, niet uitgesproken tot een of andere groepering behoren, of zich inzetten voor directe democratie, of voor ‘Work for All’. Naast verschillende artikels op de website met geargumenteerde pleidooien voor meer België, staan er ook artikels die pleiten voor de splitsing van BHV zonder een ‘onderhandelde oplossing’. Ik kom met die website niet op ‘voor de belangen van mijn volk’, maar voor meer democratie. Noch ik, noch de auteurs die bijdragen aan Nieuw Pierke, kunnen dus aanvaarden in één welbepaalde hoek geduwd te worden.

Nicolas Raemdonck schrijft: “Hiermee heb ik uiteraard niet gezegd dat onze parate Vlaming die tegen Serge een klacht heeft ingediend, voorheen anti-multiculturele parabels zou hebben neergeschreven, maar wel dat ik veronderstel dat hij het CGKR niet genegen is.”
Antwoord: U hebt het ‘uiteraard’ niet gezegd, maar insinueert het op die manier toch. U mag lang zoeken, ‘anti-multiculturele parabels’ (wat dat ook mag betekenen..) zal u van mij niet vinden. U mag natuurlijk gezegd hebben dat u veronderstelt dat ik het CGKR niet genegen ben, maar dat is een goedkope uitspraak die op niets gebaseerd is.

Nicolas Raemdonck schrijft: “Alhoewel de anti-Vlaamse berichtgeving in sommige Brusselse en Waalse media kleinzielig en verwerpelijk is, zou een effectieve (strafrechtelijke) veroordeling slechts leiden tot een verdere communautaire radicalisering.. In de stoutste dromen van Vlaamse separatisten is dit weliswaar een ideaal scenario, maar voor gematigde politici, journalisten en kiezers zou dit een werkelijke grondige hervorming van België (in een confederale staat) in de weg staan. Dit is dus niet de te volgen weg.”
Antwoord: ik wil juist proberen de ‘communautaire radicalisering’ te verminderen. Het gaat er mij niet om met die klacht al of niet het nut van het CGKR te bewijzen, of haar te legitimeren. Dat is hoogstens een mogelijk, maar niet bedoeld neveneffect. Het gaat er mij ook niet om Le Soir strafrechtelijk te laten veroordelen, maar het gaat er mij om dat ze twee forums stopt van iemand die hoopt dat zijn boodschappen zullen aanzetten tot geweld. Die Serge geeft duidelijk zijn doelstelling aan: hij hoopt, door herhaalde ’subliminale’ boodschappen tegen “dat fascistisch volk” de wereld in te sturen, dat bij Vlamingen “de stoppen doorslaan”. Dat doorslaan “zou men menselijk niet moeten wensen, maar dat is politiek gezien een andere zaak,” schrijft hij nog. Hij hoopt dus dat ergens iemand van dat ‘fascistisch volk’, moegetergd door zijn haat-, leugen- en lasterboodschappen, geweld gaat gebruiken, waardoor hij zijn gelijk zou kunnen bewijzen. Daarom gaat mijn klacht ook over ‘het indirect aansporen tot geweld.’ Een eventuele veroordeling dicht u wel een al te groot staatsbelang toe, want ze zou ‘voor gematigde poltici e.a.’ een grondige staatshervorming in de weg staan. Ik kom, als gematigd journalist en uitgever, tot het omgekeerde besluit: iemand die haat zaait met de bedoeling dat er geweld van komt, is een juist een van de bronnen van radicalisering. Als hij dat in een duister hoekje van het internet zou doen, zou ik niet reageren. Maar hij doet het op twee forums van Le Soir, die er maandenlang ook op de voorpagina van hun website reclame voor maakt, en zo al meer dan 32.000 keer gelezen zijn. Een gunstige invloed op al verhitte geesten door, zoals u zelf zegt, jarenlange anti-Vlaamse berichtgeving, kan dat zeker niet hebben.

Sommigen reacties op In Flanders Field, geplaatst bij mijn artikel over de klacht, meenden o.a. dat ik ‘in daden’ niet voor het vrije woord ben. Iedereen zal het er over eens zijn dat het vrije woord geen vrijbrief is voor laster of eerroof, net zo min als voor de uitgever van Flanders Today om verkeerde informatie te publiceren. Voor mij houdt het vrije woord op als het de -heel uitdrukkelijk uitgesproken – bedoeling heeft geweld uit te lokken, wat hier het geval is. Ik wil dus wel debatteren over tot waar de vrijheid van mening gaat, maar ook hier wil ik er met klem tegen protesteren dat ik ervan beticht wordt geen voorstander te zijn van het vrije woord, omdat ik de grens bij een poging tot het uitlokken van geweld leg.

Nicolas Raemdonck schrijft: “Wie het CGKR wil bestrijden, doet dit bijgevolg alvast via een andere weg, zoals het steunen van het verzoekschrift tot vernietiging van de recente wijziging van de anti-racismewet bij het Constitutioneel Hof.”
Antwoord: ik ben een van de mede indieners van dat verzoekschrift. Voor mij heeft dit verzoekschrift niet de bedoeling het CGKR op zich te bestrijden, maar de wet die er aan de basis van ligt. Wijzigt de wet, dan wijzigt ook de opdracht van dat Centrum. Vandaag bestaat het CGKR, en is het een weg om deze man die geweld wil uitlokken te stoppen. Daarmee ‘legitimeer’ ik niet in het algemeen dat Centrum, maar gebruik ik het als een middel om een bepaald doel te bereiken. Of met de woorden van iemand die ik om raad vroeg – iemand die maar al te goed thuis is in de hele materie, en een prominente verdediger is van het vrije woord – of ik die klacht al of niet bij het CGKR zou indienen, want ik had inderdaad mijn twijfels of mijn klacht niet zou geïnterpreteerd worden zoals nu gedeeltelijk ook gebeurt: “Als dat onding bestaat moet het maar gebruikt worden, zodat we er ofwel nog iets aan hebben ofwel de hypocrisie ervan steeds duidelijker wordt ….” Algemeen gesteld: het verschil tussen een principiële en een pragmatische opstelling. De ene zal de andere dat wel altijd verwijten.

Zijn “conservatives” ook voorstander van “keep the government out” als het gaat om abortus bijvoorbeeld?

Men gaat er hier blijkbaar vanuit dat Europa (en zijn 27 lidstaten) er naar hunkert om het hele kostenplaatje te adopteren. Wat heeft Europa hier echter bij te winnen? Hun begroting is al niet groot (40% gaat ook nog eens naar landbouw). Als Brussel dan zou weigeren om voor de kosten in te staan zouden ze gewoon een andere stad nemen als hoofdstad. Geografisch gezien zijn we trouwens al een tijdje niet meer het centrum van Europa.

Wat betreft het “Europees statuut” van een Brusselse stadstaat. Ten eerste hebben de Brusselaars absoluut geen zin om het speelgoed te worden van de EU, en ten tweede gooi je de logica volledig om. De relatie tussen Brussel en de EU is gebouwd op het feit dat Brussel bereid is privilegies aan internationale instellingen te geven, niet omgekeerd.

Tenslotte hebben de anarcho-capitalistische leerlingen van Mises (wat de secessie betreft) de focus omgegooid van “inwoner” naar “eigenaar”, en zijn ze natuurlijk voorstander van de individuele secessie die Mises niet mogelijk achtte en dan wel liefst van iedereen, zodat er uiteindelijk niemand meer in de staat overblijft.

Met referendums werken is mogelijk, maar zoals je aangeeft, gaat dat al over de splitsing van België. Mocht dat ooit gebeuren dan zou Brussel beter een apart Europees statuut krijgen, zoiets Washington DC maar nog verregaander. Dan kan misschien de periferie er in meegenomen worden, maar nu lijkt me dit veel te vroeg.

http://www.ravoorsg.be/