Voorzittersverkiezingen Open VLD

         

Later meer

Een Rechtse klacht bij het CGKR is inconsequent

Na de zoveelste vileine column over de Vlaamse burger neergepend door het pseudoniem Serge in het Waalse dagblad Le Soir besloot een parate Vlaamse nationalist klacht in te dienen bij het CGKR (Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding).  Dit mag alvast een vreemde wending lijken aangezien het CGKR vervloekt wordt in bepaalde rechtse middens en aldaar bestempeld wordt als een Belgische Gestapo. 

Aan overdrijving geen nood uiteraard, maar de opsporing (en het geven van de aanzet tot een mogelijke vervolging) door het CGKR van meningen die sterk afwijken van de multiculturele norm, ligt de auteurs van deze meningen en hun rechtse sympathisanten zwaar op de maag.  Bijgevolg wordt het CGKR door hen in elk mogelijk vlugschrift (op het internet of daarbuiten) gehekeld en wordt meestal de afschaffing ervan geëist. 

Een post-Belgische denkoefening

Een corridor door het Zoniënwoud?

De Waalse politici dromen van een corridor van Wallonië naar Brussel. Vroeger moest dat de volledige gemeente Sint-Genesius-Rhode (in sommige radicale voorstellen samen met de inlijving van de overige Brusselse faciliteitengemeenten) worden, vandaag stellen de Waalse politici de overname voor van een kleine strook Zoniënwoud met een kleine Franstalige woonwijk. Redelijk of niet?

Er kan de Vlaamse politici vaak veel verweten worden, dat bijvoorbeeld hun eisen te overdreven zijn of te overmoedig maar dat ze dolgedraaid een gebiedsuitbreiding zouden voorstellen, dat kan je hen alleszins niet verwijten. Helaas ligt dat dus anders bij de Franstaligen die er totaal geen graten in zien om de Balkan naar Vlaams Brabant te importeren.

Ceyssens volgt Moerman op

Zoals verwacht, volgt Ceyssens Moerman als minister op in de Vlaamse regering. Al maakte Van Quickenborne ook een kans om minister te worden, maar uiteindelijk hakte Bart Somers de knoop door ten gunste van e-mama Ceyssens.

Opnieuw, zoals door deze site voorspelt, kiest Open VLD voor de verruiming: Sven Gatz volgt Ceyssens op als fractieleider in het Vlaams Parlement.

Wie volgt Moerman op?

Minister Moerman neemt de politieke verantwoordelijkheid op na het kritische rapport van de Vlaamse ombudsdienst en geeft haar ontslag als Vlaams Minister. Dit noopt de Vlaamse regering tot een herschikking. De vraag is aldus nu wie haar zal opvolgen.

Als we de Vlaamse parlementsleden van Open VLD eens overlopen, zien we duidelijk een mogelijke kandidaat, namelijk oud-minister en nu fractievoorzitter Patricia Ceyssens. Ceyssens maakte echter niet zoveel indruk in haar vorige ministerschap maar is wel afkomstig uit Vlaams-Brabant, de minderbedeelde provincie bij Open VLD. Een andere troef is dat ze een vrouw is. Ze is ook high profile bij de Open VLD-Vlaamse parlementsleden.

Marleen Vanderpoorten daarentegen, die ook al weinig indruk maakte als minister van onderwijs (toenmalig partijvoorzitter Karel De Gucht was toen eerder de minister van onderwijs) zal haar post als parlementsvoorzitter uiteraard niet verlaten.

Of wordt het misschien geen vrouw, maar kiest Open VLD voor iemand van de recente verruimingsgolven, door Herman De Croo nog spottend reizigers zonder baggage genoemd. Dan denken we meteen aan Sven Gatz. Of staat hij te ver af van de partijtop. Zijn Brussels profiel kan zowel een nadeel als een voordeel zijn.

Of kiest Open VLD opnieuw voor de radicale vernieuwing en verjonging, zoals ze in 2003 Gabriels en Van Hengel verving door Ceyssens en Keulen als ministers. Als de VLD dan wil stunten kan ze kiezen voor de recente gezichten van Annick Deridder (links) of Laurence Libert (rechts).

Ook andere bekwame kandidaten, zoals Patrick Lachaert, zijn er bij de fractie te vinden, maar helaas zijn ze voor Open VLD maar trouwe loyale partijslaven en geen ministervoer. Zij moeten loyaal zijn en hard achter de schermen werken. Appreciatie voor hun werk komt er zelden, tenzij je natuurlijk het geluk hebt om gouverneur van Oost-Vlaanderen te worden.

Of richt Open VLD zich niet op het Vlaams Parlement maar laat ze haar oog vallen op iemand van het federaal parlement? Dan springt natuurlijk onmiddellijk Hilde Vautmans in het oog, lieveling van Verhofstadt en al lang een aanstormend talent volgens de media en de partijtop.

Een andere mogelijkheid is dat iemand van het kabinet van lopende zaken de Vlaamse regering komt vervoegen. Zo post de Standaard in de buurt van de post van Moerman’s ontslag, een overzicht van de loopbaan van Van Quickenborne, nu nog staatssecretaris van Administratieve Veréénvoudiging, onder de weinig onthullende titel “Staatssecretaris Q zit blitzcarrière voort”. Weet de Standaard meer? Morgen weten we alleszins ook meer…

En Moerman? Die zit zonder werk want dankzij de machinaties van Open VLD kan ze op geen enkel parlementair mandaat terugvallen. Ze kan dus samen gaan stempelen met Rudy Aernhoudt, haar persoonlijk kwelduivel.

 

Stef Goris stapt over naar LDD

Oud Open VLD kamerlid Stef Goris stapt over naar Lijst Dedecker. Hij is niet tevreden met de koers die Open VLD momenteel vaart. Zijn kantelmomenten waren de frontale tirade van Karel De Gucht op het partijbureau tegen Jean-Marie Dedecker en de centrum-progressieve nieuwe partijlijn.

Stef Goris was een slachtoffer van de huidige koers van de Open-VLD partijtop. Ervaring wordt opgeofferd voor mooie gezichtjes en bekende namen. Net zoals eerst aanvankelijk ervaren rotten als Martine Taelman (toch opgevist via coöptatie) en Claude Marinower werden gedegradeerd op de lijst ten gunste van de zoon van wijlen Hugo Schiltz, werd Stef Goris (die jarenlang zich loyaal inzette voor zijn partij, nochtans een deugd geprezen door Fientje Moerman) naar een onverkiesbare plaats op de senaatslijst gebannen ten gunste van het mooie gezichtje met de lange naam Katia della Faille – de Limburg Stirum. Liberaal Stef Goris kwam tot inzicht dat bij Open VLD geen plaats meer is voor liberalen, enkel voor marketingstalk. Of hoe ironisch het pleidooi van Noël Slangen klonk voor een authentiekere radio 1 dan marketingpulp.